Anne of the Indies is een Amerikaanse avonturenfilm uit 1951 in sprankelende Technicolor, onder regie van Jacques Tourneur. De film werd destijds uitgebracht onder de titel De Piratenkoningin.

ANNE OF THE INDIES
JACQUES TOURNEUR — US, 1951 — 81’

24/05 20:00 Vrijstaat O Oostende

Het blijft verbazen hoe vitaal en prikkelend het ‘oude Hollywood systeem’ was en blijft. Een zevental grote studio’s produceerde aan de lopende band. Elke studio bracht een film per week uit. De genres stonden vast, maar waren veel diverser dan nu het geval is. Naast de drama’s en melodrama’s, speelden ook science fiction, westerns en avonturenfilms, komedies en musicals. Ook behoorden nog tot de geliefde genres: jungle-films, duizend-en-één-nachtenfilms, politie-en detectivefilms, gangsterfilms, mantel-en-degenfilms, historische drama’s, horror… Het stereotype bespelen van fictie kende vele gedaanten. En soms erg onverwachte.

Binnen het genre zelf waren talloze varianten mogelijk. Voor de piratenfilms kon dat gaan van de zuivere actie tot de historische reconstructie. Van het komische tot het sprookjesachtige. Anne of the Indies, uit 1951 was een buitenbeentje want de held, was… een heldin: een piratenkoningin! Jean Peters, in haar eerste rol, werd er meteen een ster door. Jacques Tourneur – zoon van een grootmeester van de stomme film, Maurice Tourneur, en vooral bekend door zijn horrorfilms – draaide de film met vakmanschap en élan, in schitterende technicolor.

Monokino die graag op alle waters vaart, mocht deze kans niet laten voorbijgaan om zijn vrienden te verrassen en verblijden met dit veelkleurige meesterwerk. Ditmaal: ter zee!

De film wordt ingeleid door Eric de Kuyper.

Tickets zijn 5€ voor Oostendenaren en 7€ voor niet-Oostendenaren. Reserveren kan via info@monokino.org.

De zee vormt Monokino’s favoriete projectievlak voor beelden, verhalen en geschiedenissen. In afwachting van onze volgende vertoning, verzamelden we alvast een lijst van films waarin de zee een hoofd- of bijrol speelt. Denk je zelf nog aan een film die er nog niet tussen staat? We horen het graag via Facebook of Instagram.

{{ film.title }}
{{ film.director }} — {{ film.year }}

STEUN — We werken vooralsnog zonder subsidies, uw steun is bijgevolg meer dan welkom en brengt letterlijk licht op het scherm:

BE80 7340 4532 5277     BICKREDBEBB

Met vermelding ‘gift’.

Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar.
Een gift van €100 zal je slechts €55 kosten.

TEAM — Anouk De Clercq, Baptist Everaert, Chloë Delanghe, Dagmar Dirkx, David Slotema, Eric de Kuyper, Erien Withouck, Eva Claus, Godart Bakkers, Jana Coorevits, June Laka, Rebecca Jane Arthur, Quinten Wyns, Ynne De Wever.
Grafisch ontwerp: Michaël Bussaer. Webdesign: Dominique Callewaert.

Met de steun van Auguste Orts, CINEMATEK, KAAP, KASK School of Arts Gent, Onderzoeksfonds Universiteit Gent, MOOOV, Vlaams Audiovisueel Fonds.

Wie vandaag in Oostende wandelt, wordt geconfronteerd met een fantastisch eclecticisme: een brutale grijze appartementsblok bestaat er naast het glorieuze Thermae Palace. Het machtige, haast stalinistische gebouw van De Grote Post domineert de Hendrik Serruyslaan. Een voormalig warenhuis herbergt een museum voor hedendaagse kunst. Belle-époque huizen verschuilen zich in de stille maar statige straten.

In 2017 valt kunstenaar Anouk De Clercq één leegte op. Die glorieuze filmcultuur van Henri Storck, James Ensor of Raoul Servais, is uit het straatbeeld verdwenen. Met de sluiting van cinema Rialto verdween ook de laatste onafhankelijke filmzaal uit het Oostendse cinema-circuit. Tegen zo’n buitengewoon decor, met de zee als groot projectievlak voor beelden, verhalen en geschiedenissen, is dat zonde.

En dus rijpt het idee Monokino: één zaal, getekend door een al even fantastisch eclecticisme, waar de cinema terug zichzelf kan zijn. Eén zaal, waar lange en korte films, filmklassiekers, auteursfilms, videokunst, experimentele films, animatie of het werk van jonge makers een plek kunnen vinden. Monokino toont, bevraagt, reageert, gaat in gesprek, nodigt uit, verwelkomt, plaatst in perspectief. Monokino is een plek van, door en voor Oostendenaren, voor professionelen en liefhebbers, voor jong en oud, voor van hier en van daar.

De films die Monokino wil tonen, leven niet enkel op het projectievlak. Ze verspreiden zich ook tussen bewoners, toeschouwers, makers. In die zin is Monokino ook ‘Kopfkino’: een mentale bioscoop, waar beelden de kans krijgen zich uit te leven en te vermenigvuldigen.

Zo zwerft Monokino nomadisch door die eclectische straten van Oostende, en nestelt zich in de hoofden en harten van de Oostendenaren. Weldra meert ze voorgoed aan.

Monokino wil cinema de 21ste eeuw indrijven en de avontuurlijke kant van film belichten. Terwijl we ijveren voor een vaste stek als ankerplaats voor cinefielen uit Oostende en daarbuiten, opereert Monokino als een nomadisch filmplatform.