Twee films, twee vissers: één in Oostende en één in het afgelegen Portugese vissersdorp Furadouro. De films zijn een lust voor ogen en oren maar deze keer zullen ook hongerige magen niet vergeten worden.

We nodigen het Brusselse collectief Dagvorm Cinema uit om de films te begeleiden met een zinnenprikkelende Portugese maaltijd, passend bij het seizoen en de films. En dan meren we aan, klaar om met droge voeten het nieuwe jaar in te gaan.

OOSTEROEVER
QUINTEN WYNS — BE, 2017 – video — 23’

MUDAR DE VIDA
PAULO ROCHA — PT, 1966 – video — 90’

13/12 20:00 Vrijstaat O Oostende

De Oostendse filmmaker Quinten Wyns, schetst in Oosteroever, via een blik op het leven van Marnix Verleene, een beeld van een verdwijnende vissersbuurt.

De Oosteroever is de buurt in Oostende waarin de vissers netten vlechten, kaarten en de tijd doden. Die omgeving wordt nu gesloopt: er worden hoge, witte woonblokken in de plaats gebouwd. Aan wal krijgt de film vorm in scènes waarin Marnix en de zijnen zichzelf vertolken; op zee kijken we indirecter, via schaduwen en reflecties, naar hoe het leven – ook daar – steeds doorgaat.

Mudar de Vida van de Portugese filmmaker Paulo Rocha, vertelt het verhaal van een eenzaam en gekwetst man, die uit Angola terugkeert naar zijn geboorteplek, een klein vissersdorp aan de Atlantische kust.

Terwijl de man worstelt met zijn gevoelens om zijn verloren liefde, leren we een gemeenschap kennen die vecht met de woestheid van de oceaan. Indrukwekkende scènes in en rond houten vissersbootjes doorsnijden het verhaal van een man die zoekt naar warmte en hoopt op een manier om zijn spiraal van armoede te doorbreken.

Tickets voor de films met zinnenprikkelende maaltijd, zijn 15€ of 10€ met korting.
Losse tickets (enkel films) zijn 7€, of 5€ met korting.
Graag reserveren via info@monokino.org.

De zee vormt Monokino’s favoriete projectievlak voor beelden, verhalen en geschiedenissen. In afwachting van onze volgende vertoning, verzamelden we alvast een lijst van films waarin de zee een hoofd- of bijrol speelt. Denk je zelf nog aan een film die er nog niet tussen staat? We horen het graag via Facebook of Instagram.

{{ film.title }}
{{ film.director }} — {{ film.year }}

STEUN — We werken vooralsnog zonder subsidies, uw steun is bijgevolg meer dan welkom en brengt letterlijk licht op het scherm:

BE80 7340 4532 5277     BICKREDBEBB

Met vermelding ‘gift’.

Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar.
Een gift van €100 zal je slechts €55 kosten.

TEAM — Anouk De Clercq, Baptist Everaert, Chloë Delanghe, Dagmar Dirkx, David Slotema, Deniz Erdem, Eric de Kuyper, Erien Withouck, Eva Claus, Godart Bakkers, Jana Coorevits, June Laka, Rebecca Jane Arthur, Quinten Wyns, Ynne De Wever.
Grafisch ontwerp: Michaël Bussaer. Webdesign: Dominique Callewaert.

Met de steun van Auguste Orts, CINEMATEK, KAAP, KASK School of Arts Gent, Onderzoeksfonds Universiteit Gent, MOOOV, Vlaams Audiovisueel Fonds.

Wie vandaag in Oostende wandelt, wordt geconfronteerd met een fantastisch eclecticisme: een brutale grijze appartementsblok bestaat er naast het glorieuze Thermae Palace. Het machtige, haast stalinistische gebouw van De Grote Post domineert de Hendrik Serruyslaan. Een voormalig warenhuis herbergt een museum voor hedendaagse kunst. Belle-époque huizen verschuilen zich in de stille maar statige straten.

In 2017 valt kunstenaar Anouk De Clercq één leegte op. Die glorieuze filmcultuur van Henri Storck, James Ensor of Raoul Servais, is uit het straatbeeld verdwenen. Met de sluiting van cinema Rialto verdween ook de laatste onafhankelijke filmzaal uit het Oostendse cinema-circuit. Tegen zo’n buitengewoon decor, met de zee als groot projectievlak voor beelden, verhalen en geschiedenissen, is dat zonde.

En dus rijpt het idee Monokino: één zaal, getekend door een al even fantastisch eclecticisme, waar de cinema terug zichzelf kan zijn. Eén zaal, waar lange en korte films, filmklassiekers, auteursfilms, videokunst, experimentele films, animatie of het werk van jonge makers een plek kunnen vinden. Monokino toont, bevraagt, reageert, gaat in gesprek, nodigt uit, verwelkomt, plaatst in perspectief. Monokino is een plek van, door en voor Oostendenaren, voor professionelen en liefhebbers, voor jong en oud, voor van hier en van daar.

De films die Monokino wil tonen, leven niet enkel op het projectievlak. Ze verspreiden zich ook tussen bewoners, toeschouwers, makers. In die zin is Monokino ook ‘Kopfkino’: een mentale bioscoop, waar beelden de kans krijgen zich uit te leven en te vermenigvuldigen.

Zo zwerft Monokino nomadisch door die eclectische straten van Oostende, en nestelt zich in de hoofden en harten van de Oostendenaren. Weldra meert ze voorgoed aan.

Monokino wil cinema de 21ste eeuw indrijven en de avontuurlijke kant van film belichten. Terwijl we ijveren voor een vaste stek als ankerplaats voor cinefielen uit Oostende en daarbuiten, opereert Monokino als een nomadisch filmplatform.