De woest originele en ambachtelijk vervaardigde film Bait van regisseur Mark Jenkin was afgelopen jaar een indie-hit in het Verenigd Koninkrijk en doet voor even ook onze kust aan.

BAIT
MARK JENKIN — UK, 2019 – 16mm — 89’

23/10 20:00 KAAP Oostende

Nadat ‘tourists go home!’-bordjes in metropolen als Berlijn en Barcelona te zien waren, duiken ze volgens Mark Jenkin’s korrelige zwart-witdrama nu ook in kleine vissersstadjes in Zuidwest-Engeland op. In deze analoog gefilmde en gemonteerde film kijken twee broers met lede ogen toe hoe hun ouderlijke huis in een pittoreske Airbnb verandert, Londense yups met hun Land Rovers alle parkeerplaatsen inpalmen en hoe ze zelfs hun plek aan de toog verliezen aan dronken toeristen op kroegentocht.

De Britse indie-regisseur toont de groeiende agitatie van de twee zeebonken in een tactiele, expressionistische stijl die meer bij oude b-horror past dan bij een film over een picturale havenstad. Jenkin wil met zijn excentrieke drama dan ook geen extra toeristen naar Cornwall en omstreken lokken, maar avonturiers verleiden om zich aan zijn hypnotiserend experiment over te geven.

Jenkin maakte deze film over het vissersleven in het zuidelijke Cornwall op 16mm met een opwind Bolex. Hierdoor is het geluid apart opgenomen en gedubd. Dit alles geeft de film een prachtig klassieke feel van de jaren ’40 ‘slice of life’ cinema maar tackelt de film wel degelijk moderne thema’s als gentrificatie en verlies van identiteit in een steeds meer homogene wereld.

De vertoning van de film in Oostende is de kick off van een brede release in het kader van Please Release Me. Hierna wordt de film vertoond in Netwerk (Aalst), KASKcinema (Gent), BUDA Kunstencentrum (Kortrijk), Cinema RITCS (Brussel), The Roxy Theatre (Koersel), Cinema ZED (Leuven) en De Cinema (Antwerpen).

De zee vormt Monokino’s favoriete projectievlak voor beelden, verhalen en geschiedenissen. In afwachting van onze volgende vertoning, verzamelden we alvast een lijst van films waarin de zee een hoofd- of bijrol speelt. Denk je zelf nog aan een film die er nog niet tussen staat? We horen het graag via Facebook of Instagram.

{{ film.title }}
{{ film.director }} — {{ film.year }}

STEUN — We werken vooralsnog zonder subsidies, uw steun is bijgevolg meer dan welkom en brengt letterlijk licht op het scherm:

BE80 7340 4532 5277     BICKREDBEBB

Met vermelding ‘gift’.

Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar.
Een gift van €100 zal je slechts €55 kosten.

TEAM — Anouk De Clercq, Baptist Everaert, Chloë Delanghe, Dagmar Dirkx, David Slotema, Deniz Erdem, Eric de Kuyper, Erien Withouck, Eva Claus, Godart Bakkers, Jana Coorevits, Johan Opstaele, June Laka, Rebecca Jane Arthur, Quinten Wyns, Ynne De Wever.
Grafisch ontwerp: Michaël Bussaer. Webdesign: Dominique Callewaert.

Met de steun van Auguste Orts, CINEMATEK, KAAP, KASK School of Arts Gent, Onderzoeksfonds Universiteit Gent, MOOOV, Vlaams Audiovisueel Fonds.

Wie vandaag in Oostende wandelt, wordt geconfronteerd met een fantastisch eclecticisme: een brutale grijze appartementsblok bestaat er naast het glorieuze Thermae Palace. Het machtige, haast stalinistische gebouw van De Grote Post domineert de Hendrik Serruyslaan. Een voormalig warenhuis herbergt een museum voor hedendaagse kunst. Belle-époque huizen verschuilen zich in de stille maar statige straten.

In 2017 valt kunstenaar Anouk De Clercq één leegte op. Die glorieuze filmcultuur van Henri Storck, James Ensor of Raoul Servais, is uit het straatbeeld verdwenen. Met de sluiting van cinema Rialto verdween ook de laatste onafhankelijke filmzaal uit het Oostendse cinema-circuit. Tegen zo’n buitengewoon decor, met de zee als groot projectievlak voor beelden, verhalen en geschiedenissen, is dat zonde.

En dus rijpt het idee Monokino: één zaal, getekend door een al even fantastisch eclecticisme, waar de cinema terug zichzelf kan zijn. Eén zaal, waar lange en korte films, filmklassiekers, auteursfilms, videokunst, experimentele films, animatie of het werk van jonge makers een plek kunnen vinden. Monokino toont, bevraagt, reageert, gaat in gesprek, nodigt uit, verwelkomt, plaatst in perspectief. Monokino is een plek van, door en voor Oostendenaren, voor professionelen en liefhebbers, voor jong en oud, voor van hier en van daar.

De films die Monokino wil tonen, leven niet enkel op het projectievlak. Ze verspreiden zich ook tussen bewoners, toeschouwers, makers. In die zin is Monokino ook ‘Kopfkino’: een mentale bioscoop, waar beelden de kans krijgen zich uit te leven en te vermenigvuldigen.

Zo zwerft Monokino nomadisch door die eclectische straten van Oostende, en nestelt zich in de hoofden en harten van de Oostendenaren. Weldra meert ze voorgoed aan.

Monokino wil cinema de 21ste eeuw indrijven en de avontuurlijke kant van film belichten. Terwijl we ijveren voor een vaste stek als ankerplaats voor cinefielen uit Oostende en daarbuiten, opereert Monokino als een nomadisch filmplatform.